Tłumaczenie z włoskiego to zadanie wymagające nie tylko biegłej znajomości języka, ale również głębokiego zrozumienia kontekstu kulturowego, zwyczajów i niuansów językowych, które charakteryzują ten piękny język. Współcześnie, w erze globalizacji, tłumaczenia z włoskiego stają się coraz bardziej istotne, zarówno w biznesie, jak i w dziedzinach takich jak literatura, film czy turystyka. W tym artykule przyjrzymy się temu, co jest naprawdę najważniejsze podczas tłumaczenia z włoskiego, analizując zarówno techniczne aspekty przekładu, jak i znaczenie kulturowe.

Czym różni się język włoski od języka polskiego?

Język polski a włoski to dwa zupełnie różne języki o odmiennym pochodzeniu i strukturze. Język włoski znacznie różni się od polszczyzny, gdyż należy do innej rodziny językowej – do grupy romańskiej, wywodzącej się z łaciny (ale, np. tak jak polszczyzna posiada, tradycyjny szyk zdania i to już ułatwia nam naukę tego języka albo posługiwanie się nim). Język polski natomiast należy do rodziny języków indoeuropejskich z grupy zachodniosłowiańskiej, a na dodatek jego gramatyka jest znacznie bardziej złożona niż we włoskim. Różnice występują także w liczbie przypadków gramatycznych. W języku polskim występuje aż siedem przypadków gramatycznych, podczas gdy włoski korzysta z pięciu i ma prostszą strukturę zdania. Ponadto polski korzysta z alfabetu łacińskiego z dodatkowymi znakami diakrytycznymi, takimi jak kreska nad literą „ł” (ł) czy ogonek nad literą „ą” (ą). Włoski również korzysta z alfabetu łacińskiego, ale nie zawiera tych specyficznych liter z ogonkami.

O czym należy pamiętać podczas tłumaczenia ustnego z włoskiego?

Jeżeli mówimy o tłumaczeniu ustnym, to tłumacz musi pamiętać o włoskiej fonetyce, np. spółgłoskę „u” przed samogłoską wymawia się: jak /ł/, jeśli należy do tej samej sylaby, np. uomo – człowiek, mężczyzna lub jak /uł/, jeśli nie należy do tej samej sylaby, np. due.
Inny niż w polszczyźnie jest we włoskim akcent. Włosi posługują się akcentem tonicznym, czyli pojawia się on w każdym wyrazie. To właśnie on sprawia, że język z Italii charakteryzuje się niezwykłą melodyjnością. Występuje też tzw. wyrzutnia (elizja) czyli zjawisko wypadnięcia końcowej samogłoski z pierwszego wyrazu, jeśli następny zaczyna się od samogłoski albo niemego h, np. l’amica zamiast la amica. Dodatkowo różnice w akcentowaniu i wymowie pewnych dźwięków są zauważalne w zależności od regionu Dlatego warto zdawać sobie sprawę, że nawet włoskie dialekty różnią się między sobą pod względem słownictwa, fonetyki, struktury zdania i form morfologicznych.

O czym należy pamiętać podczas tłumaczenia pisemnego z włoskiego?

Jeśli chodzi o tekst pisany, to również trzeba pamiętać o akcencie, bo mamy tutaj do czynienia z akcentem graficznym: opadającym i wznoszącym. Polski ma także wiele zapożyczonych słów z języków obcych, takich jak niemiecki czy angielski. Włoski natomiast czerpie inspirację z łaciny i ma różnorodne dialekty regionalne. Poza tym każde tłumaczenie to propozycja jakieś nowej jakości. Translator jest zawsze w jakimś sensie twórcą tekstu, który jest efektem jego tłumaczenia. Co jest najważniejsze podczas tłumaczenia z włoskiego? Zawsze, a więc i w przypadku tłumaczenia z włoskiego, tłumacz musi przedstawić istotę tłumaczonego tekstu, nie traktować go dosłownie